54 reacties op “Wilma”

  1. Wat een verhaal, Wilma! Weer een hele speciale editie. Je hebt het ongelooflijk goed gedaan. Wat ben jij een goede troubleshooter! Ter plekke alle obstakels tackelen. Respect! Groetjes, Joke

  2. Spartathlon 2019 – nieuwe editie, nieuwe ervaring, nieuwe finish. Had al eerder het plan gevat om semi verkleed deze race te lopen. Vorig jaar passeerde een loopster mij in een super woman pak. Zoiets wil ik ook volgend jaar, maar ja, dat herinnerde ik me pas weer een week voor vertrek en zo snel vond ik niets. Wel een roze jurkje met glitters. Ook leuk, maar na 60 km voelden mijn benen loodzwaar en was ik al aardig door de hitte bevangen met temperaturen rond de 34 graden. Ook voelde het net alsof ik een gat in mijn maag had, ik at af en aan, reepjes, appelmoes, ontbijtkoek, maar bleef honger houden. Het jurkje verving ik door een t shirt dat ik voor alle zekerheid bij me had gestoken. Maar veel verschil maakte het niet. Het werd voorlopig nog niet koeler, maar de cutofftijden werden behoorlijk krap. Bij de 70 km had ik nog maar 3 minuten over. En ze waren streng dit jaar. Jean Louis, een van de deelnemers van de HUT liep achter me, nam een korte break, kwam 27sec te laat bij de checkpoint en werd uit de race gehaald. Dat is ook de Spartathlon. Ik kachelde rustig voort, bleef op ’t randje van de toegestane tijd lopen, at de bakjes koude pasta met kaas waarmee Erwin voor me klaar stond bij de posten waar hij mocht komen, at het wandelend op en vervolgde weer mijn weg. Durfde het niet aan om energie ter verspillen door wat sneller door te lopen waardoor ik wat meer speling zou krijgen. Rekende erop dat ik daar beter mee kon wachten totdat de zon onder was. Dit was een goede beslissing, want rond de 90km nam de warmte af en kon ik steeds een beetje langer door blijven dribbelen, werden de wandelpauzes korter en had ik binnen een uur mijn voorsprong op de cutoffs uitgebouwd naar een half uur. Zo, dat gaf lucht. Puh! Had niet eerder zo uitgekeken naar de avond. Bij de Sangaspas besloot ik geen schoenenwissel te doen, want daarmee zou ik weer onnodig tijd verliezen. Foute keuze, want boven op de berg aangekomen, kreeg ik behoorlijke schrik, ik blokkeerde volledig. Met mijn hoka’s zonder enig profiel gleed ik na een paar stappen al onderuit. Ons jaarlijkse uitje naar de bergen was er deze zomer bij ingeschoten, dus geen berg gezien in deze voorbereiding. Mijn maag keerde om, werd terstond misselijk en mijn benen beefden, niet normaal. Onderweg in de klim naar boven had ik onze Italiaanse HUT deelnemer Roldano ingehaald die mij vervolgens voorbij kwam in de afdaling, mijn hand vastpakte en me naar beneden loodste waar we 05.30 uur aan kwamen, een uur voor de cut off. Ongelooflijk, had ik nog een half uur goed gemaakt. Roldano was letterlijk mijn redder in nood. Laten we het houden op de juiste persoon op de juiste plaats op het juiste moment. Eenmaal terug op ’t asfalt voelde ik me al snel weer beterder en stelde ik hem voor samen verder te lopen. Maar hij koos zijn eigen weg wat uiteindelijk helaas resulteerde in een dnf. Over 2,5 uur zou ’t weer licht worden en vast ook weer warm. Ik kreeg een goed ritme te pakken van zo’n 5 minuten hardlopen en een minuutje wandelen en nam een aantal lopers die ik onderweg passeerde mee op sleeptouw. Bijna allemaal liepen ze hier voor de eerste keer. Ze begrepen dat het slim was om het vlakke stuk tot aan de snelweg wat vlotter af te leggen, zodat we voor het laatste stuk nog wat tijd over zouden hebben. We waren een super team met elkaar. Geweldig dit! Het was ook een bont gezelschap aan nationaliteiten, uit Turkije, Finland, Roemenië, Spanje, België. Eenmaal bij de snelweg zagen we dat we maar liefst twee uur voorsprong hadden opgebouwd. Ik wil nog net niet zeggen ‘’Appeltje eitje’’, want we hadden nog ruim een marathon voor de boeg. En ja hoor, daar kwam die, de zon, en niet zo’n beetje ook. De vaart ging eruit, totdat ik na 15 km ontdekte dat we onze voorsprong met ruim 50 minuten hadden verloren. We besloten toch maar weer even de pas erin te zetten, tot aan de steile weg omhoog. Vanaf daar zou het alleen maar naar beneden gaan en heb ik iedereen uit het oog verloren. Ik wist dat ik niets meer had te vrezen en besloot op mijn dooie gemak naar de finish te lopen. Had totaal geen motivatie om er nog een race van te maken, haakte hier en daar aan bij een loper die net als ik geen puf meer had en zo kwam ik op het laatste vlakke stuk naar Sparta aan. Nog 5,5 km te gaan en 43 minuten over om binnen de 35 uur te finishen. ‘’Het zou mooi zijn als je alsnog onder de 35 uur finisht’’, had Erwin me bij de laatste post gezegd waar hij als verzorger mocht komen. En…. daar stond ook Anna weer, mij op te wachten met haar fiets, net als een aantal eerdere edities. Ze was helemaal door het dolle en begeleidde me tot aan de finish. Onderweg pikten we nog een Spanjaard op uit Madrid, maar het werd toch een finish iets na 35 uur en we moesten ook even wachten voor de ceremonie, omdat er op dat moment meerdere finishers tegelijk waren. Geen probleem, ik was binnen en blij. Heel blij, de sfeer, de mensen, ik voel me een gezegend mens.

  3. Wat een heroïsche beelden, en Wilma heeft er ook nog wel lol in zo te zien. Diep respect hoor!

  4. Bedankt Joke, zit nog naar de live-stream te kijken van de finishers van de Spartathlon maar moet nu echt vertrekken.

  5. Wilma is de nacht prachtig doorgekomen! Op 186 km is ze nu.
    Bob, veel succes met de 6 uursloop vandaag in het Amsterdamse Bos! Jeroen is er ook.

  6. De Hongaar Tamas Boris wint in 23.29.32, 2e zijn landgenoot Zoltan Csecsei in 24.17.07 en 3e Radek Brunner in 24.26.28. Tobias is CP 60 gepasseerd, Wilma 52 en De Russin Irina Masanova CP 69.

  7. Inmiddels heeft Wilma de Sangaspas beklommen. Bij checkpoint 52 ligt ze inmiddels nr 153e. Ze blijft opschuiven in het veld. Zoals alleen zij dat kan op dit soort beestachtig lange afstanden. Good luck Wilma, je bent weer lekker bezig!!

  8. Checkpoint 47 bij de 159 km. Hier gaat Wilma de berg op, de Peloponnesos over. Hier liggen een paar lopers uit te rusten, hopelijk vinden ze de kracht om verder te gaan.

  9. Checkpoint 41 is alweer lang gepasseerd. Binnenkort bereikt Wilma de voet van de Sangaspas. Pure heroïek! Ze schuift ook steeds verder op in het veld, nu op plaats 183 overall. Keep on going!

  10. Wilma na 13.54 uur door op post 32. Nu 31 minuten voorsprong op de cut off.
    En Bob, Jasper en Jeroen: dank voor jullie input voor en achter de schermen! Dat maakt het nog waardevoller!

  11. Bericht van Erwin: “En daar is ze! Het is goed. Ze is weer door. Heel veel mensen zijn uitgevallen door de hitte, 34 graden vanmiddag”.

  12. Irina Masanova, de 1e dame met nr.28, vertrok net van CP 40. Ruim een kwartier daarvoor zat Radek Brunner met nr. 41. Leonie Ton in zesde positie, ook super voor een eerste keer SPARTATHLON.

  13. Net vernomen van iemand van de organisatie dat door de warmte er 74 lopers zijn uitgevallen van de 376, er zijn idd dus nog 302 in de race. De eerste 3 koplopers zitten dicht bij elkaar. Het blijft droog vannacht maar het wordt wel koud!

  14. De tussenkomst op 80 kilometer vlak binnen de cut off-tijd is inderdaad weer perfect getimed van Wilma. Na het 80 km-punt liggen de cut offs wat rustiger. En deze resterende 165 kilometer is traditioneel het sterkste deel van Wilma. Het deel waarin ze een groot deel van het veld gaat inhalen. Het zou natuurlijk fantastisch zijn als ze dat nu ook weer flikt!

  15. Door op de 80 km, 5 minuten onder de cut off tijd. Heel mooi gedaan van haar, ze heeft zich dit eerste stuk niet over de kop gelopen en kan nu iets rustiger haar krachten verdelen over de rest van de afstand. En ze weet zelfs van een hap spaghetti nemen een zonnig moment te maken. Altijd zichzelf! En de website is “een puinhoop” las ik ergens, dan weer bereikbaar en dan weer niet.

  16. Ja hoor, Wilma is binnen, in 9u22, (302e) Tobias was er al eerder, in 8u11, (97e). Het is nu cut-off tijd, 313 lopers geteld.

  17. Maar mijn verhaal klopt dus niet, want er zijn nu bijna 300 lopers binnen op CP22 (80km). Binnenkort Wilma?

  18. Volgens mij gaat het wel goed met Wilma. Bij CP11(42km) was ze 322e van
    370 lopers. Bij CP18(65km) was ze 175e van 192 lopers. Met andere
    woorden: er is heel veel uitval!

  19. Op checkpoint 18, bij de 65 km, was Wilma 175e loper van de totaal 374 deelnemers. Dee koplopers hebben 6,5 uur gedaan over 78 km, dat is bij deze brug waar Wilma later overheen komt.

  20. Deze foto van de site van de Spartathlon geeft een mooie indruk van dit eerste deel van de race. Ik ben nog verder aan het scrollen voor een foto van Wilma, Anita had er al één gevonden!

  21. Foto vanuit de auto van Erwin, hij rijdt langs de route die de lopers nemen. Dit is hun realiteit: kilometerslange snelweg waar ook het verkeer gewoon doorgaat. Volle zon, geen schaduw.

  22. Checkpoint 11, hier is de marathon-afstand volbracht, nog 5 marathons te gaan! Wilma was hier na 4,5 uur lopen. Heel mooi!

  23. Er doen 10 Nederlanders mee (ik reken Tobias, die vroeger regelmatig met ons meeliep en die we vaak in het park zien als trainer en als loper) even mee als Nederlander. En daarvan zijn er twee vrouw, waaronder Wilma. Het totaal aantal deelnemers is 400. Op deze foto vlak voor de start staat Wilma met Endymion, Frank en Albert. Endymion loopt dit keer op sandalen, hij heeft ook wel eens een lange trail in de Ardennen op Crocs uitgelopen. Leuk weetje!

  24. Deze ochtend is Wilma om 6.00 uur (nederlandse tijd) gestart bij de Spartathlon. Het is de zevende keer dat ze mee doet. Ik neem de eer op me om op haar blog haar voortgang bij te houden en foto’s te delen. Erwin is ter plaatse en maakt foto’s en geeft updates. Ook hoop ik hier en daar op social media nieuws te vinden. Even een indruk van de Spartathlon: de lopers hebben 36 uur de tijd om de afstand (246 km) van Athene naar Sparta af te leggen. Ze lopen door de nacht over de Peloponnesos. De officiële website geeft de tussentijden op de checkpoints. Bij sommige checkpoints gelden cut off- tijden. Ben je daar niet op tijd, dan word je uit de wedstrijd gehaald. De eerste cut off is meteen een grote uitdaging: je moet het 81 kilometerpunt binnen 9.30 uur halen en dat is best wel een dingetje want je loopt in de hitte over autowegen waar het verkeer gewoon doorgaat. De eerste foto’s van Erwin zijn al binnen via een groepsapp en ik ga ze plaatsen! Dat kan op dit prikbord één voor één dus iedereen die dit leest mag lekker scrollen 🙂 Stay tuned voor updates! En natuurlijk mag je hier ook een berichtje achterlaten. Bijgaande foto is van vanmorgen, vlak voor de start.

Geef een reactie