13 gedachten over “Bob”

  1. 5e editie Ronde venen Marathon

    Voor de vierde keer deed ik mee aan deze prachtige marathon in Abcoude. Het is een buitengewoon mooie route die we weer gaan lopen. Via Abcoude naar Baambrugge, Vinkeveen, Wilnis, Mijdrecht, De Hoef, Amstelhoek, Waverveen en tot slot weer terug naar Abcoude. De route gaat langs riviertjes en door weilanden. In Mijdrecht lopen we voor het eerst in de geschiedenis door een kas. Net als elk jaar gaan we onder de N201 door om in een koeienstal te belanden. In De Hoef krijgen we pannenkoekreepjes aangeboden bij de Strooppot. Voor aanvang had ik een kort weerzien met André Boom. Samen liepen we, na een laatste kop koffie te hebben gedronken in het Sporthuis, in tempo naar de start op het Raadhuisplein.
    We deden dit, om niet onnodig lang in de kou te moeten staan. We hielden ook qua kleding rekening met de wind en kou. Vlak voordat we vertrokken zagen we Wilma, maar er bleken nog meer bekenden mee te lopen zoals Iris Vromans, Lex de Boer, Peter van Wouwe, Chris Dol en Ho-Jung Mulder. Ook in verband met de aangekondigde slechte weersomstandigheden later in de middag nam ik me voor om een stevig tempo te gaan lopen (gemiddeld met hartslag 146, 86% van mijn maximale hartslag). En dat ging erg goed. Na 5 kilometer was ik André kwijt en na 15 kilometer passeerde hij me weer. Na 20 kilometer zag ik een jonge loper, die wandelend aan het telefoneren was. Hij droeg slechts een dun shirts met korte mouwen en een korte broek. ‘Die zou het moeilijk gaan krijgen’, dacht ik. Einde verhaal. Zo rond 23 kilometer begon het zachtjes te regenen en kouder te worden. We waren bij de kas, die we doorkruisten. Daarna over een pad door een weiland dat behoorlijk glibberig was. Gelukkig waren er pannenkoekreepjes die heerlijk smaakten en nieuwe energie gaven. Ik wist het tempo vast te houden en genoot van de omgeving. Mijn softshell jack bood voldoende bescherming tegen de kou en regen en mijn lange broek ook. Ik was nu bij Amstelhoek en ging weer door een drassig en modderig veld. Toen door de tunnel onder de N201, op weg naar onder de koeienstal (dat is een soort traditie bij deze marathon geworden). Op het laatste stuk, in Waverveen, was het erg guur.
    Langzamerhand haalde ik een aantal lopers in, een stuk of vijf en naderde ik het natuurgebied Botshol. Ik begon de stal al te ruiken en ging nog een tandje harder, wel rekening houdend met de gladde bruggetjes die ik tegen kwam. Voor de laatste keer weer een stuk weiland door en toen tot aan Abcoude alleen maar asfalt. Voldaan kwam ik aan bij de finish in 4.46.31. Ben heel erg tevreden over de progressie, die ik vandaag maakte.
    Het ging heel erg lekker ondanks de barre omstandigheden.

  2. 46e Editie Amsterdam Marathon #191

    Zondag 16 oktober was ik er weer bij en wel voor de 13e keer. Eigenlijk was ik te laat met inschrijven, maar via de site kon ik toch nog op tijd aan een kaartje komen via iemand die geblesseerd was. Dolblij natuurlijk, want dit wil je niet missen. Ik kwam in het het Olympisch Stadion Wilma tegen die twee weken geleden de Spartathlon voor de 7e keer tot een goed einde bracht. Ook stond Simon Pols niet ver van ons vandaan, hij heeft volgens de overlevering in 2007 de Spartathlon met de nodige moeite voltooid. Naast mij stond een Thaise loper die me vertelde dat hij vorige week nog in Barcelona een marathon had gelopen. Onderweg kwam ik hem trouwens ook nog tegen vlak bij Ouderkerk. Uiteindelijk finishte hij in 5.27. De blauwe zone waarin ik me bevond starte als laatste, en dus gingen we pas om 9.20 het stadion uit. Het was schitterend weer en daar had ik me ook op gekleed, zag ook nog een aantal lopers in een lange broek met een shirt met lange mouwen. Kennelijk hadden die niet naar de weersvoorspelling gekeken of waren het gewoon koukleumen. Ging in een iets te hoog tempo lopen (dat gebeurt wel vaker!) en moest dat aan het eind weer bezuren. De eerste 21 gingen vrij vlot en de tweede 21 wat langzamer. Per saldo maakte het niet veel uit want als ik in mijn beoogde tempo had gelopen wat ik ook op een tijd rond de 5 uur uit gekomen. Alleen kostte het nu meer moeite. De pijn verdwijnt en de prestatie blijft zullen we maar zeggen. Het is een waarheid als een koe! Voor het eerst in mijn hardloopgeschiedenis liet ik mijn medaille graveren doodgewoon omdat dat bij de inschrijving was geregeld. Het zou normaal gesproken niet bij me opgekomen zijn om zoiets te doen. Maar het werd snel en vakkundig gedaan met behulp van een laser. Zodoende wist ik ook meteen wat mijn netto tijd was: 5:03:07. Toch weer een unieke medaille. Heb erg genoten van het publiek langs de kant en de vele aanmoedigingen. Dat werkt wel degelijk, althans bij mij.

  3. 16e editie Sri Chinmoy zesuursloop (#190)

    Afgelopen zaterdag was er weer een ‘thuiswedstrijd’ in het Amsterdamse Bos. De weersvoorspellingen waren aanvankelijk niet gunstig. Ik vertrouwde op de prognose van Buienradar en die kwam uit. Het bleef vrijwel droog bij een temperatuur van 15 graden. Om tien uur stipt, begonnen we. Er waren 33 deelnemers waaronder 4 vrouwen. In het parkoers zitten een paar lastige stukjes waarbij je licht moet klimmen. Er waren weer bekende lopers zoals Mo Idrissi, Sjaak Bus, Jos Stuyt, Gert Mertens, Lex de Boer en Ferry van der Ent. Ook Henri Okkersen (76) was weer paraat. Zijn laatste wedstrijd stamt uit 2019. Mo had ik onlangs nog bij de Dam tot damloop gezien, samen met Rinus, Cinta en Linda. Terug naar de wedstrijd: ik liep in èèn tempo en wederom zonder gels. Het viel me zwaar, waarschijnlijk omdat ik in de training nog weinig lange duurlopen heb gemaakt na mijn blessure. Ook speelt mee dat ik mezelf wil behoeden voor overbelasting. Uiteindelijk werd het, samen met de restmeters, een afstand van 46 kilometer en 890 meter. ‘Ik ben niet snel, maar ik kom er wel’ – de slogan van Wilma – is ook op mij van toepassing. De meesten bleven tot aan de prijsuitreiking, zo gezellig was het dus! Toen ik weer thuis was heb ik nog even de prestaties van Wilma en Tobias online bekeken. Hulde aan Henri Thunissen die het allemaal weer fantastisch heeft samengevat in een mooi overzicht op Ultraned. Gelukkig was het weer gelukt voor beiden. De Spartathlon is echt een totaal andere discipline en er zijn maar weinig lopers die hem uitlopen. De winnaar, trailloper Fotis Zisimopoulos, is een klasse apart. Hij gaat zeker nog wat records verbreken in de toekomst of anders Alexandr Sorokin wel.

  4. Het weer was gisteren anders dan voorspeld, geen regen en hogere temperaturen. Voor de derde keer dit jaar toog ik naar Almere om de 282e editie van de Mollen Marathon te lopen. Het was best wel een grote groep, 13 lopers, die aantraden. Het merendeel ging voor de langste afstand, de marathon. Ook onze Wilma was van de partij, zij liep samen met Jos. Mijn voornemen was om op lage hartslag te gaan lopen d.w.z. 125 bpm.
    De eerste 21 km liep ik op die hartslag, daarna ben ik wat harder gaan lopen omdat ik bang was om de tijdslimiet van 6 uur anders niet te gaan halen. Toch bleef ik vier uur in zone 2 (119-132 bpm) lopen wat overeenkomt met 68%. Ook liep ik in alle andere zones, zelfs 37 minuten in zone 5, dat is 10% (148 bpm – Max.).
    Het bijzondere was dat ik voornamelijk op vetverbranding gelopen heb. Er kwam geen enkele gel aan te pas. De eerste helft was langzaam, de tweede een stuk sneller. Uiteraard had ik wel een glycogeen voorraad waar ik uit kon putten. Maar normaal gesproken neem ik altijd gels daar nog boven op. Het was een beetje riskant maar het is toch goed gekomen met die eindtijd 5.47.47. Wat mee speelt is ook dat je de boel ook niet wil forceren na de recente blessure. Dus heel houden is ook het devies. Het schiet nu echt op, dit was alweer #189.

  5. Het is inmiddels drie weken geleden dat ik de 275e Mollen Marathon voltooide, voor mij weer een reden om mee te doen aan editie 278. Mijn pas aangeschafte vouwfiets had ik uitvoerig getest en voorzien van een goedgekeurd ART-slot met korte staalkabel (om mijn zadel vast te zetten). De vorige keer was ik lopend naar het station gegaan en dat is toch iets van 5 kilometer. En dat dus maal twee (heen en terug). Zo’n vouwfiets is dus superhandig, je klapt het snel in en het is kosteloos te vervoeren per spoor. Ik dacht gisteren dat ik de weg makkelijk terug zou kunnen vinden vanaf het station Almere-Buiten naar de plek waar we altijd verzamelen. Kennelijk had ik toch een verkeerd pad genomen, waardoor ik verdwaalde. Gelukkig had ik mijn telefoon bij me en met behulp van navigatie kon ik toch nog ruimschoots op tijd aan de start verschijnen. De warming-up had ik al gehad. Snel mijn fiets aan een picknicktafel vast gemaakt en mijn tas met flesjes sportdrank in de schaduw gelegd want het was toch al iets van 18 graden.
    Na een aanloopstuk begonnen we aan onze rondjes. De eerste tien kilometers ging in tempo 6:30 gemiddeld, daarna ging het tempo geleidelijk omlaag. Het voordeel is dat het uiteindelijk minder zwaar is voor je lichaam om in een laag tempo te lopen, maar psychisch weer zwaarder want er lijkt geen einde aan te komen als het zo lang duurt. Na twee rondjes stond opeens mijn jongere broer bij de startlijn. Hij was op de racefiets vanuit Amsterdam vertrokken, heel erg leuk! Daarna moest ik nog vijf rondjes lopen, een mentale strijd want je doet het helemaal alleen. Bij een stadsmarathon staan de kilometers aangegeven en zijn er lopers waar je je aan op kan trekken en drinkposten. Hier moest ik zelf steeds drinken pakken en liep ik met een kleine rugzak waar mijn belangrijke spullen in zaten plus gels. Slechts twee gels had nodig om dat ik in een lage zone liep. Als je vier rondjes heb afgelegd weet je dat je het gaat volbrengen, het is dan een kwestie van geduld hebben en gewoon blijven dribbelen. Om 5.42.06 was ik er, nummer 188 was een feit! Was ik tevreden? Ja, maar het moet beslist sneller gaan de volgende keer.

  6. Gisteren, 16 juli 2022, naar Almere-Buiten afgereisd per trein. Ik had de NS-planner gebruikt en toen ik op het perron van Amsterdam Centraal stond kreeg ik via de NS-planner een melding dat het spoor bij Weesp gestremd was tot 8.15. Balen dus want ik had afgesproken dat ik opgehaald zou worden om 9.35 in Almere-Buiten bij het station, een trein later pakken was dus geen optie want dan zou ik te laat komen. Dus het alternatief was om de trein van 8.08 nemen naar Almere Centraal. Stuurde meteen een appje om de afspraak te wijzigen en gelukkig kon dat en arriveerde ik dus op tijd op de afgesproken plek waar de Mollen Marathon wordt gehouden. We hadden twee opties om te lopen. Een route van 7 km en één van 6 km. Vooraf werd een minuut stilte gehouden ter nagedachtenis aan de deze week overleden loper Sjoerd Slaaf. Op Ultraned en op de site van de DFW runners staat meer informatie over Sjoerd. Sjoerd en zijn partner Ronald Kwint hebben heel veel loopjes in een prachtige omgeving georganiseerd, gewoon kleinschalig met een drankpost. Heb daar regelmatig gebruik van gemaakt, het enige nadeel was dat ik ver moest reizen (meestal 4 uur met de auto) maar dat was dan ook de moeite waard.
    Er waren 14 lopers en na het maken van een groepsfoto vertrokken we. Ik liep de eerste 9 kilometers op met Chris Dol in een voor mij iets te hoog tempo van rond de 10 per uur. Daarna moest ik van mezelf wat langzamer lopen. Ik merkte dat het me best veel moeite kostte om stevig door te lopen, het ging minder goed dan bij de 6 uur van de Haarlemmermeer. Misschien komt dat ook door de lange rondjes die je maakt. Je loopt ook vaker alleen en het begon ook warmer te worden. Af en toe ook stukjes gewandeld. Afgelopen week had ik een week rust waarbij er absoluut niet gelopen was. In de week daarvoor nog 125 km in totaal gelopen. Wellicht was dat iets teveel. Enfin, ik was hier, dus ging ik hem uitlopen. No matter what! Ik had tenslotte ook al een medaille gekocht. Dan maar een wat langzamere tijd. Ik was één van de laatsten en finishte in 5.31.20. Daarna moest ik nog 5 km naar het station lopen, dus het totaal werd 47.5 km voor die dag.
    Nu maar even goed rusten. Ben van plan om lekker te gaan zwemmen in een buitenbad de komende dagen, schijnt ook goed te zijn voor het herstel.

  7. Na ruim 6 maanden kon er eindelijk weer eens een wedstrijd worden gelopen, dat was de 6 uur van de Haarlemmermeer op 25 juni 2022. Altijd perfect georganiseerd en ook qua sfeer een evenement dat je niet mag missen. Ik ging er naar toe met Wilma, Tobias en Leon. Later zou Pascal nog 2 uurtjes meelopen. Het was best spannend omdat ik net hersteld was van een heel vervelende blessure die gepaard ging met veel pijn. Gelukkig kwam ik bij een fysiotherapeut (Pradeep Matthews) die meteen wist wat er aan de hand was. De blessure was ontstaan door overbelasting. Heel fijn want zo kon er meteen gestart worden met de revalidatie die in eerste instantie bestond uit veel rekoefeningen. Ook bezocht ik de sportschool om bil- en beenspieren sterker te maken. Langzamerhand werd er vooruitgang geboekt en kom er weer gelopen worden, zij het met pijn. Later verdween de pijn na 3 kilometer hardlopen. Uiteindelijk voelde ik nog wel heel vaag iets in mijn linkerbeen en uiteindelijk was het weg. Tijdens de 6 uur ging het goed en kwam ik ondanks de hitte toch tot 48,674. In de laatste drie maanden van het vorig jaar had ik teveel gevergd van mijn lichaam. Daar moet ik nu dus voor oppassen. Het leven zonder hardlopen is een stuk minder leuk, wat ben ik blij dat het weer mogelijk is!

  8. In Oktober ben ik na anderhalf jaar stilstand wet begonnen met lopen. Het begon met de zes uur van de Haarlemmermeer en daarna volgende een zes uur in het Amsterdamse Bos. Toen de Amsterdam Marathon en de Devilstrail op
    Schiermonnikoog en tot slot de Marathon van Spijkenisse. De zes uur van Almere ging helaas niet door maar ik heb er een training van gemaakt en liep 33 in het Vondelpark en het restant aan de Sloterplas. De teller staat nu op 186, officieel op 185, dus nog 15 te gaan.

  9. Gisteren, zondag 17 november 2019, voor de derde keer meegedaan aan de Ronde Venen Marathon in Abcoude. een prachtige loop, echt een aanrader. Je loopt niet alleen verhard, maar ook onverhard o.a. door weilanden en door Botshol. De route ging van Abcoude naar Baambrugge, Vinkeveen, Wilnis, Mijdrecht, De Hoef, Amstelhoek, en Waverveen weer terug naar Abcoude. Ik was al vroeg ter plekke want ik besloot om en trein eerder te nemen. Toen ik de trein uitstapte kwam ik André Boom tegen. Samen liepen we op naar de Hoogstraat alwaar we de startnummers in ontvangst konden nemen. Daar vlakbij was de Kees Bon Zaal waar we ons konden omkleden en daarna de tassen inleveren. In de zaal kwamen we Nitisch Zuidema tegen die drie weken rust had genomen na het WK 24 uur in Albi. Vandaag zou hij meedoen aan de 10 km. In het startvak stond Mo Marrabou. Wilma zou er ook moeten zijn maar ik kon haar niet vinden in de drukte. Om 10 uur vertrokken we uit Abcoude. Het was nog best frisjes. Na een kilometer of 5 besloot ik om mijn tweede wat dikkere shirt uit te trekken en in mijn rugzak te stoppen. Het is niet fijn als je het te warm hebt. Ik liep tot aan 25 kilometer een gestaag tempo van 6 minuten per km. Daarna ging het wat omlaag en wisselde ik het hardlopen af met hele korte pauzes van wandelen. Meestal zo’n 15 tot 30 seconden, dit zou het hersteld bevorderen had ik in Runnerworld gelezen. Gelukkig bleek dat ook te kloppen en merkte ik dat ik vrij snel weer een iets hoger tempo kon schakelen. Ik genoot van het weer en van de omgeving. Het was ook leuk om weer door de koeienstal te lopen op 36 km. Vorig jaar was hietr iemand onderuit gegaan, dat is echt shit (letterlijk!). De laatste loodjes waren weer het zwaarst door door Botshol en het geploeter door de weilanden. Heel dichtbij de finish kwam Wilma me tegemoet. Ze liep nog een paar honderd meter met me mee tot aan de finish. De eindtijd was 4:36:55, weliswaar nog niet officieel maar veel zal dat niet schelen met de tijd van mijn Garmin. Weer een marathon voor de collectie: #179!

  10. Klasse gedaan weer Bob! Is altijd leuk wat service te verlenen aan medelopers, zeker als haas. Mensen zijn daar echt dankbaar voor. Heb zelf laatst nog Jesse uitvoerig bedankt als haas op een 15.

  11. Amsterdam Marathon 2019
    Gisteren was het weer ouderwets gezellig tijdens de Amsterdam Marathon. Voor de derde keer mocht ik hazen en nu dus voor de tijd van 4.50. Samen met Nico en Daniel gingen we de klus klaren. De opdracht was om 6.52 gemiddeld te lopen. Nico had een geplastificeerd kaartje mee waar de tijden op stonden, zodat we konden zien of we voor of achter op het schema liepen. Wilma en Jannet waren er ook als pacer voor de tijd van 4.40. Het was best fris in het stadion als je nog 45 minuten moet wachten voor de start, maar er viel veel te zien. Er kwamen ook regelmatig lopers vragen of de tijd die op onze vlag stond het tempo was of de eindtijd. Want zo kan je het ook interpreteren. Als er duidelijk 4 Hours 50 Minutes zou staan zou deze vraag overbodig zijn. Bij 17 km kwam ik Willem Mutze nog tegen, ik groette hem. Toen ik hem even later weer inhaalde na een drinkpost vroeg ik hem: ‘Zeg Willem, de hoeveelste marathon wordt dit?’ Hij antwoorde: ‘Eh, nu wordt de 1724e!
    Echt niet te bevatten voor een gewone sterveling. Bij veel drinkposten werden gelukkig ook gels aangereikt, dat vind ik ook heel top van de organisatie.
    Bij 25 km begon ik mijn lijf een beetje te protesteren, maar ik gaf daar niet aan toe. Omdat dit toch niet mijn favoriete tempo is liep ik af en toe ietsjes harder en werd regelmatig door mijn medehazen tot de orde geroepen (ach, het ging om 10 tot 20 seconden sneller dan het schema).
    Over het algemeen ging het bijzonder goed en deden we wat ons was opgedragen. Vlak voor het stadion kwamen we Mo Idrissi tegen die er ook bijna was. Gezamenlijk gingen door de finish hand in hand, een mooi beeld! Na afloop veel lopers die ons kwamen bedanken en daar doe je het toch voor!

  12. Mooi gedaan, Bob! Ik was weer eens aan het kijken bij de “100marathonclub” en jij hebt nu 176 marathons. Of eigenlijk: 100 marathons en 76 ultralopen gedaan! Wat gaaf! Laatst zei je dat je volgend jaar de 200 wilt halen. Dat is een mooi doel. Voor wie dit leest en graag deze ranglijst wil zien: https://www.100mcnl.nl/ranglijsten/ , en eerst raden hoeveel de nummer 1 heeft gelopen voordat je kijkt 😉 Groeten, Joke en dat je nog veel mooie kilometers maken mag, Bob!

  13. Vandaag meegedaan aan de 6 uursloop van de Sri Chimnoy in het Amsterdamse Bos. Was moeilijk om vanmorgen uit die Spartathlon-roes te komen na al die live-streams. Jeroen was ook van de partij en liep net 50 km, een puike prestatie. Ik liet me door Sjaak Bus overhalen om de 6 uur vol te maken en kwam op 48,8 km uit. Goed voor een tweede plaats op de M60 en een beker plus een bos bloemen. Het regende veelvuldig maar daar raak je snel aan gewend. Blij met dit resultaat. Hopelijk is dit het begin van een come-back.

Geef een antwoord

The maximum upload file size: 25 MB. You can upload: image, audio, video, document, spreadsheet, interactive, text, archive, code, other. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop file here